Nice bleek een grote verrassing! We vertrokken vanuit Levanto met erg zonnig weer, dus dat beloofde al veel goeds. De weg er naartoe was al prachtig. De snelweg A8 moet vanwege de hoge bergen die thv Levanto nog dicht tegen de kust aanliggen achter de bergen liggen, even later verandert dat en ligt de weg pal tegen de kust aan waardoor we geregeld erg mooie uitzichten hadden op de Ligurische zee, en de prachtige plaatsen die eraan gelegen zijn. Wel een-en-al tunnel, ik werd af en toe gek van de zich snel opvolgende wisselingen licht/donker, zonnebril op, zonnebril af. Bij Genua stonden we helaas in een flinke file..en na een half uur doorrijden kwamen in de volgende. En vandaag geen files zoals eerdere waarbij het vaak nog stapvoets doorging..deze keer stonden we muurvast. Zo vast dat een meneer voor ons een plasje ging doen tegen de vangrail, in het midden van de weg. In Frankrijk aangekomen werd de weg nog mooier, en zagen we al snel de plaats Menton liggen, vlak voor Monaco (dat we jammer genoeg niet zagen liggen). Al heel snel daarna kwam Nice in zicht. De rit door de stad heeft heel wat gevloek opgeleverd..het is niet meer dan een wonder dat we hier heelhuids doorheen zijn gekomen, wat een ellende. Maar goed, daar kwam natuurlijk een eind aan toen we de steile helling opreden naar Villa Magdalena, onze volgende slaapplaats voor drie nachten.

Het bleek een klein studiootje te zijn, in een aan de buitenkant prachtige villa van een kunstenaarsechtpaar, midden in de stad, op 5 minuten lopen van de (jacht)haven. Een heel bijzonder echtpaar..met name zij (Nadia) was erg extravert, en een tikkeltje extravagant. Heel hartelijk ook. Hun kunstzinnigheid uitte zich in alles in en om het huis. Zij hebben het hele huis - ook de gastenverblijven - helemaal ingericht en opgemaakt met eigen werken, waarbij veel mozaïek, de specialiteit van manlief. Ook hun tuin, waar we ontbeten, was een groot kunstwerk. De tuin lag bezaaid met kleine stukjes mozaïek in alle kleuren, waar we dus gewoon overheen moesten lopen. Verder zat de tuin propvol met bemozaïekte beeldhouwwerken van hem. En tussendoor rende een piepklein schoothondje, en drie katten. Na het eerste onbijt krgen we nog een korte rondleiding in een aantal privé vertrekken die dienstdeden als gallery. Want niet alleen bleken zij zelf te exposeren, Villa Magdalena bood ook onderdak aan andere kunstenaars, uit alle windstreken.

De eerste middag via de haven naar de stad gelopen. De eerste aanblik van de haven is meteen een indrukwekkende. Zoveel absurd grote, dure jachten hebben we nog nooit gezien. Hier liggen ze keurig gerangschikt, de een nog flitsender en luxueuzer dan de ander, aangemeerd tegen de kade. Eromheengelopen kom je al snel bij de Middellandse zee uit..en dat is een enorm mooi gezicht zo in de blakende zon. Vooral door de combinatie met de stad Nice, die een kant van de zee omzoomt, precies zoals op de ansichtkaarten. Klein stuk van de stad wat verkend, info opgehaald bij de VVV en na een Pastis aan de Promenade des Anglais gaan eten. Het door Karen graag bezochte Keisuke Matsushima bleek helaas vol, maar we konden er wel nog een tafel reserveren voor zaterdagavond. Uiteindelijk terechtgekomen bij een Libanees restaurant aan de bekende Cours Saleya. Hier was het aanvankelijk lekker rustig, maar de tent liep alsnog goed vol. Dineren gaat in Nice tot diep in de avond door. Waarschijnlijk vanwege het weekend speelde er live muziek..een eenmansband die alle instrumenten uit zijn keyboard haalde. Had niet gehoeven, maar was wel grappig. Pas echt leuk werd het nadat hij na een uur het volume en de dynamiek flink opschroefde en er een heuse buikdanseres op het toneel verscheen. Ook hier weer een rustige opbouw, waarna ze na een half uur heupwiegen zich af en toe ging vertonen aan de verschillende tafels. Toen ze uiteindelijk bij onze tafel verscheen zat ze al bijna aan haar finale en ging ze helemaal los, waardoor ik bijkans een stel hupsende borsten in mijn gezicht kreeg gedrukt. De vette knipoog die ze Karen gaf maakte het geheel helaas iets minder spannend.. O ja, het eten, dat was heerlijk! We hadden een Mezze (een soort Libanese tapas) verschillende koude en warme gerechtjes.

Op dag twee hebben we de Nice Grand Tour gedaan. In andere steden heet die busrit meestal Hop-on Hop -off. Een open dubbeldekker rijdt een route door de stad, doet bekende plekken aan waarbij je de hele dag overal kunt uit- en instappen. Handig om een overzicht te krijgen, en daarna handig om als OV te gebruiken. Vanuit het bovendek van de bus is pas goed te zien dat een groot deel van Nice de Belle Époque uitstraalt. Vrijwel alle gebouwen zijn in deze stijl opgetrokken, prachtig. De stad telt ook veel parken, met een boel exotisch groen. En alles ziet er zo fris en mooi uit onder die strakblauwe lucht en die continu stralende zon. De promenade langs het strand kent weliswaar een hele drukke verkeersader, maar aangezien de promenade heel breed is aangelegd heb je daar nauwelijks last van, iets wat we wel hadden verwacht op basis van een aantal ervaringen die we gelezen hadden vantevoren.

Die middag hebben we ook het museum voor moderne kunst bezocht (MAMAC), heel apart gebouw, met een mooie collectie abstract werk van voornamelijk jaren 60. Bijzondere aandacht voor Klein, maar die blijkt dan ook van hier te zijn. Veel Amerikaans abstract expressionisme, dus dat zat wel goed. Niet de meest belangrijke werken, toch interessant genoeg.

's Avonds dus gaan eten bij de japanse chefkok die furore schijnt te maken aan de Côte d'Azur. Wat een geweldige ervaring was dat! Heel uniek, superbijzondere amuses..eigenlijk was alles om je vingers bij af te likken..maar dat was dan weer niet de bedoeling in deze toch wel modern/chique tent waar de obers zich volledig aan de Michelin criteria houden. En daarbij was het ook nog eens helemaal niet zo gek duur.

De laatste dag in Nice hebben we niet zoveel gedaan. 1. omdat de chauffeur geen trek had om het afschuwelijke verkeer van de stad weer te moeten trotseren 2. omdat Karen niet zo lekker was wegens flink wat geaccumuleerd slaapgebrek van de afgelopen nachten. 's Middags hebben we gebruik gemaakt van het bijna-gratis fietsverhuursysteem van de stad: Véloblue. Op tal van plekken in Nice zijn standplaatsen voor de blauwe fietsen, die je zomaar kunt pakken en gebruiken. Nou ja zomaar..je moet eerst wel een stevige registratieprocedure doorlopen, creditcardgegevens achterlaten, waarna je vervolgens met je mobiele telefoon bij ieder punt een fiets kunt nemen. Door het drukke en typisch mediterane verkeer van Nice hebben we uiteindelijk niet zoveel kilometers gemaakt, maar het was wel grappig om een stuk langs de zee te fietsen.

Verder hebben we die zondag Vieux Nice wat verder verkend, het Oude Nice, dat we nu eigenlijk op onze weg naar eten per toeval ontdekten. Bleek dat we heel veel interessante plekken helemaal hadden gemist de dagen ervoor. Die avond in dat oude deel van Nice Indiaas gegeten. Maar dat kunnen ze hier lang zo lekker niet maken als in Engeland, of zelfs bij ons.

Maandag leuk afscheid genomen van mevrouw Villa Magdalena, maar niet nadat ze Karen de naam had gegeven van een slaapmiddel dat zij zelf gebruikte. De rit vandaag ging naar Arles, maar we hebben een omleiding gepland naar Saint Paul de Vence, om toch nog een typisch Côte d'Azur plaatsje aan te doen. Daar aangekomen meteen de pilletjes voor Karen gekocht en het dorpje verkend. Erg mooi, barstensvol gallerietjes (het heet dan ook een kunstenaarsdorpje te zijn). Lekker een Pastis gedronken onder de platanen van het dorpscafé en daarna het magnifieke museum 'Fondation Maeght' bezocht. Subliem modernistisch gebouw (mijn favoriet!), met een ongekende hoeveelheid beelden in de diverse tuinen (heel veel Míro). Ook was er nu een heel groot deel van het museum gereserveerd voor beelden van Giacometti, een enorme verzameling prachtwerken. Karen had dit museum al vantevoren op haar verlanglijstje staan, en het werd ook nog eens geadviseerd door Joep van Podere Cerale. En terecht.

Maar goed, we moesten toch nog dik 2,5 uur rijden naar Arles, dus om een uur of 3 toch maar vertrokken..naar onze laatste bestemming :(

Foto's:http://www.flickr.com/photos/karenhendrix/sets/72157624957078978/