Zo snel als de reis naar Zwitersland ging..zo vreselijk verliep het deel naar Volterra. Het begon er al mee dat het lijkt alsof er aan alle wegen van Zürich gewerkt wordt..waardoor we al gelijk verkeerd reden..en dat zo een paar keer. Toen we eindelijk op de de goede snelweg zaten kwamen we daar op de linkerbaan terecht..die vervolgens door werkzaamheden splitste van de rechter..waardoor we niet eens de afslag afkonden die we moesten hebben. En zo stapelde het tijdverlies zich maar op. Ook nog eens veel te laat vertrokken, op een lege maag (ontbijt hadden we gekocht in een buurtwinkeltje, wat we gezellig zouden opeten langs de kant, onderweg). Uiteindelijk pas bij de Urisee (mooi!), en iets later voorbij de Gotthard tunnel, hebben we de eetschade ingehaald. Maar ondanks alles: wat is Zwiterland een prachtig land om doorheen te rijden!

Dat verandert als je in Italië de grens overgaat. Lelijke en slechte wegen en afschuwelijke drukte in combinatie met totaal afwijkende verkeersmores rond Milaan en Bologna maakte dit geen plezierig vervolg op een toch al niet zo prettige reisdag. Maar goed, 100% geconcentreerd blijven, waar mogelijk hard doorrijden en 5 uur lang niet stoppen maakte dat we om half zeven aankwamen in ons geliefde Volterra. Op een heel bijzondere locatie: een recentelijk tot jeugdherberg verbouwd klooster.

Snel snel omkleden en hup in de benen om heerlijk te gaan dineren in de stad. Jammer genoeg was 'ons' restaurant (waar we drie jaar geleden helemaal idolaat van waren) gesloten, maar het alternatief was ook niet verkeerd: Ombra della Sera. En wat een heerlijke wijn hadden we daar, een Senesi uit het nabijgelegen San Gimigniano, voor 14 euro..een fles waar je in de winkel 12 euro voor betaalt. Eten en drinken in Italië kan zo verrassend goedkoop zijn!

En de stad..die was net zo mooi als de vorige keer. Dat bleek vrijdag, toen we de hele dag door de Etruskisch/Romeins/Middeleeuwse stad hebben gelopen. Uiteraard niet voordat we eerst koffie hadden gedronken bij l'Incontro. En 's avonds, toen was ons restaurant Vecchio Osteria dei Poeti wel open. Begonnen met een risotto, en als secundo allebei een bieffilet variant met onder andere superlekker ingelegde uitjes als contorni. De rode Chianti Classico was goed, maar niet zo bijzonder als de witte van de avond ervoor. Natafelen met espresso en daarna Volterra by night gekeken. Blijft indrukwekkend, met name het Piazza dei Priori in het donker.

Vervolgens in de kloostergang, voor onze deur nog wat gedronken en toen naar bed.

Vrijdags op tijd op, nog even een paar uurtjes afscheid genomen van Volterra (koffie bij l'Incontro), en toen 30 kilometer zuidelijker door naar de volgende plek: Podere Cerale, voor een paar dagen rust.

De foto's: http://www.flickr.com/photos/karenhendrix/sets/72157624894621260/