Podere Cerale

Dat was even schrikken... Omdat we erg vroeg waren reden we nog een stuk voorbij de afslag van Podere om in een van de volgende dorpjes wat te gaan kijken en eten..maar we leken al snel te belanden in een enorm industrieel gebied, midden in de Toscaanse bergen. Veel koeltorens, en veel rook boden een onwerkelijke, bizarre blik op het tot dan idyllische landschap. Achteraf begrepen we dat dit gebied (Larderello) een unicum is: hier is de aardkorst bijzonder dun (slechts 6 kilometer) waardoor het hier uitstekend geschikt is om geothermische energie op te wekken. De bergen van Larderello en Montecerboli zorgen daarmee voor een flinke hoeveelheid schone energie. Van de schrik bekomen toch maar besloten om ergens wat te gaan eten..maar we hadden er even niet op gerekend dat op het plattelandse Italië de boel gesloten is tussen 13 en 16 uur.. Dus toch maar - met lege maag en te vroeg - koers gezet naar de Podere van Jan Pieter Rondeltap en Joep Otten.

Dat bleek nog niet zo makkelijk. Dachten we wat gewend te zijn qua laatste aanrijroute (l'hameau de Burg, Podere Fragina, Antico Casal del Bosco)..deze sloeg alles. De steentjesweg duurde kilometers..en was op plaatsen enorm slecht..een aanslag voor de auto. Alvast een geruststelling dat we de komende dagen van plan waren om dicht bij huis te blijven..en nog belangrijker: 's avonds thuis te eten!

Maar goed, het laatste stukje eigen weg werd al een stuk beter en bracht ons bij het wonderschone Podere Cerale. We maakten kennis met Joep die ons rondleidde en ons de kamer (Scirocco) toewees. Heerlijke grote ruimte. Sowieso, het hele huis zag er van binnen prachtig uit, oud en zo goed als origineel, maar wat een vooral zo bijzonder maakte was de kunstrijke aankleding. Overal hingen schilderijen van Jan Pieter, de andere man des huizes die er naast een erg mooie stijl ook een enorme productiviteit op nahoudt.

Ook het land rond Podere Cerale was erg mooi. Overal staan tafeltjes en (lig)stoelen die je mag verplaatsen naar waar je maar wilt.

Ondertussen barsten we wel van de honger...aftellen naar 20 uur wanneer het avondeten geserveerd werd door Jan Pieter. Heel verstandig van ons: geen wijn drinken voor die tijd! Nou ja, eentje hebben we genomen, aangezien er vooraf nog wat toastjes werden neergezet :)

Het eten, dat is wat ons betreft wel hét hoogtepunt en daarmee ook het meest aanbevelenswaardig aan Cerale. Het begint al 's ochtends wanneer jop een zelf uitgekozen plekje het ontbijt wordt bezorgd. Ontbijt bij Podere bestaat uit een zelf gebakken brood van Joep, 3 soorten zelfgemaakte confiture van Jan Pieter, boter, Pecorino kaas en een heerlijk Bialetti expressopotje koffie. 's Middags kan er meegeluncht worden (hebben we niet gedaan) of kun je een lunchpakketje laten maken. Dit hebben we zondag laten doen vanwege een lange wandeling. Dat pakket was heerlijk, verse pruimen, tomaten, basilicum, een bol mozarella, zelfgemaakte olijfolie, - jam en - brood, frisdrank, water en een chocolade snackje. Maar alles valt in het niet bij het avondeten. Jan Pieter blijkt naast (een erg goede) schilder ook een fantastische kok te zijn. En dus eten we drie avonden op rij verrukkelijk. De Primi: (spaghetti al limone, risotto met kippenlevertjes, penne met zongedroogde tomaatjes en basilicum). De Secondi: (gehaktbrood met rauwe tomatensaus, gestoofde kalkoen met sinaasappel, gebraden rosbief met remouladesaus). De Contorni: (cipollini uitjes gestoofd in vin santo, gebakken radicchio sla, gepofte tomaten, gegrilde venkel, aubergine, paprika, courgettes gevuld met ricotta, gestoofde wortel met salie, rucola met gorgonzola en peer, en nog veel meer). O ja, en de toetjes (Toscaanse appeltaart, pannacotta met wilde pruimen, ricotta taart) - ook al zo zalig, worden bereid door dessertspecialist Joep. Afgesloten wordt er iedere avond met een espresso en een likeur (allemaal zelfgemaakt, van Limoncello tot Walnoot) of Grappa. De grappa is sowieso een verhaal apart. JP heeft meerdere soorten, en de 1e keer dat je er een besteld krijg je gelijk een proeverij van 5 voorgeschoteld die je uitgebreid moet voorzien van commentaar. Iedere avond was het eten een feest, zo lekker. NIet voor niets ook dat alle gasten geen maaltijd hebben overgeslagen. Überhaupt gezelillig om met z'n allen (rond de 14 man) aan de dis te zitten onder de toscaanse sterrenhemel. Scheelt natuurlijk ook dat het allemaal leuke gasten waren, uit Nederland en België.

De dagen op de podere hebben we vooral gebruikt om te niksen, buiten lezen in de ligstoel, veel verder kwamen we niet. Nou ja, ook een hele pittige wandeling (steil!)gemaakt naar de dichtsbijzijnde plaats, Pomarance. En de laatste dag zijn we naar Massa Maritima gereden, een betrekkelijk toeristische trekpleister op een uur rijden. Maar dat uur rijden was zo vervelend (extreem bochtig, hobbelig en grote hoogteverschillen) dat we allebei misselijk door het stadje liepen en ook weer snel terug zijn gereden. Om weer langzaam het ritueel van hangen/lezen/aperatiefje, in opmaat naar het avondeten te beginnen.

Helaas ging het snel voorbij. Jan Pieter en Joep bleken echt geweldige gastheren die zich nooit opdrongen, op de achtergrond bleven waar nodig, maar toch ook erg attentvol waren. Het verrast ons dus ook helemaal niet dat de meeste gasten die we er troffen al meerdere keren waren geweest. Wat de Podere, en het concept, betreft zouden wij het er ook langer kunnen volhouden. Maar de geografische ligging vonden wij verre van ideaal. Toch waren er gasten die Podere Cerale dag-in dag-uit gebruikten als uitvalsbasis om heel Toscane te verkennen, en die het er dus voor over hadden om geregeld autoritten te maken van 2 uur enkele reis. Daarvoor zouden wij deze plek nooit gebruiken. Maar om een weekje te luieren en culinair te genieten..daarvoor is Podere Cerale onovertroffen.